{"id":1173,"date":"2026-08-29T13:42:47","date_gmt":"2026-08-29T13:42:47","guid":{"rendered":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/?page_id=1173"},"modified":"2026-09-24T17:42:34","modified_gmt":"2026-09-24T17:42:34","slug":"8-11-2026-koncert","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/?page_id=1173","title":{"rendered":"8.11.2026 – KONCERT"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lamento d’Arianna – muzyka w\u0142oskiego renesansu
<\/strong>Sala Koncertowa Collegium Copernicanum UKW, ul. Kopernika 1
8 listopada 2026, g. 18:00<\/h2>\n\n\n\n
\n
bilety na 08.11<\/a><\/div>\n\n\n\n
wszystkie bilety<\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

WYKONAWCY<\/strong>
zesp\u00f3\u0142 Profeti della Quinta <\/strong>w sk\u0142adzie:<\/p>\n\n\n\n

Doron Schleifer<\/strong> – kontratenor
Andrea Gavagnin <\/strong>– kontratenor
Lior Leibovici<\/strong> – tenor
Lo\u00efc Pauliniolone<\/strong> – tenor
Elam Rotem<\/strong> – bas, kierownictwo artystyczne
Rui Staehlinlety<\/strong> – teorba<\/p>\n\n\n\n

PROGRAM<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\n

Luzzascho Luzzaschi<\/strong> (1545\u20131607): Io veggio pur pietate; Morir non puo’l mio core<\/p>\n\n\n\n

Cipriano de Rore<\/strong> (ca. 1515-1565): Ancor che col partire; Datemi pace<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Alessandro Piccinini<\/strong> (1566-1638): Toccata III. Chromatica<\/p>\n\n\n\n

\n

Luzzascho Luzzaschi<\/strong>: Deh, non cantar; Quivi sospiri<\/p>\n\n\n\n

Carlo Gesualdo<\/strong> (1566-1613): Occhi, del mio cor vita<\/p>\n\n\n\n

Scipione Lacorcia<\/strong> (1585?-1620?): Ahi, tu piangi<\/p>\n\n\n\n

Claudio Monteverdi<\/strong> (1567-1643): Lamento della ninfa<\/p>\n\n\n\n

Girolamo Kapsberger<\/strong>  (1566-c.1638): Passacaglia<\/p>\n\n\n\n

Claudio Monteverdi<\/strong>: Lamento d\u2019Arianna<\/p>\n\n\n\n

Claudio Monteverdi<\/strong>: Zefiro torna e’l bel tempo rimena<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

O PROGRAMIE<\/summary>\n

Program zabiera s\u0142uchacza w podr\u00f3\u017c w czasie i przestrzeni do W\u0142och XVI i pocz\u0105tku XVII wieku, \u015bledz\u0105c rozw\u00f3j \u015bwieckiego gatunku wokalnego, jakim jest madryga\u0142. W\u0142oski madryga\u0142 by\u0142 pod wzgl\u0119dem artystycznym jednym z najwa\u017cniejszych gatunk\u00f3w muzycznych renesansu, na gruncie kt\u00f3rego kompozytorzy mogli swobodnie eksperymentowa\u0107 z nowymi \u015brodkami muzycznymi s\u0142u\u017c\u0105cymi prezentacji tekstu \u2013 \u015brodkami, kt\u00f3re nie by\u0142yby odpowiednie, a nawet dozwolone w motetach czy mszach. Nowatorska ekspresja poezji i jej nastroj\u00f3w, zapocz\u0105tkowana w madryga\u0142ach Cipriano de Rore (ok. 1515\u20131565), a znana p\u00f3\u017aniej jako \u201eseconda prattica\u201d, utorowa\u0142a drog\u0119 do powstania nowego j\u0119zyka muzycznego oraz pierwszych oper.<\/p>\n\n\n\n

Zaczynamy zatem od Cipriano de Rore, zwanego \u201eil divino\u201d, kt\u00f3rego madryga\u0142y stanowi\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 mi\u0119dzy renesansowym idea\u0142em czystego pi\u0119kna d\u017awi\u0119ku a nowymi, eksperymentalnymi sposobami wyra\u017cania poezji. Opracowanie sonetu Petrarki \u201eDatemi pace\u201d autorstwa De Rore\u2019a jest doskona\u0142ym przyk\u0142adem jego niezwyk\u0142ego j\u0119zyka muzycznego: pi\u0119knego, zaskakuj\u0105cego, a momentami dziwacznego, nawet dla wsp\u00f3\u0142czesnego s\u0142uchacza. De Rore by\u0142 muzycznym ojcem wielu wa\u017cnych kompozytor\u00f3w kolejnych pokole\u0144, na przyk\u0142ad Luzzasco Luzzaschiego (ok. 1545\u20131607), dzia\u0142aj\u0105cego na dworze w Ferrarze \u2013 jednym z wiod\u0105cych dwor\u00f3w renesansowych W\u0142och w dziedzinie muzyki i poezji. Luzzaschi jako m\u0142ody cz\u0142owiek uczy\u0142 si\u0119 u de Rore i kontynuowa\u0142 zg\u0142\u0119bianie nowatorskich pomys\u0142\u00f3w muzycznych swojego nauczyciela. Wyra\u017anie s\u0142ycha\u0107 to w utworze Luzzaschiego \u201eQuivi sospiri\u201d, rzadkim przyk\u0142adzie muzycznej adaptacji \u201eBoskiej komedii\u201d Dantego.<\/p>\n\n\n\n

Don Carlo Gesualdo (1560\u20131613), szlachcic i kompozytor-samouk, przez pewien czas uczy\u0142 si\u0119 u Luzzaschiego. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni opisywali Gesualdo jako \u201eszale\u0144czo zafascynowanego muzyk\u0105\u201d, a pewien akcent szale\u0144stwa jest do\u015b\u0107 wyra\u017anie widoczny w jego chromatycznych i awangardowych madryga\u0142ach. Wyra\u017caj\u0105 one poezj\u0119 bardzo skutecznie, czasem kosztem czystego pi\u0119kna muzycznego. Gesualdo nie by\u0142 jedynym kompozytorem stosuj\u0105cym tego rodzaju ekstremalne \u015brodki muzyczne, lecz raczej cz\u0142onkiem kr\u0119gu kompozytor\u00f3w, kt\u00f3rzy rozszerzyli granice gatunku madryga\u0142u w specyficznie manierystyczny spos\u00f3b. Niemal nieznanym kompozytorem tej samej szko\u0142y jest Scipione Lacorcia (1585?\u20131620?), kt\u00f3ry posun\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze dalej ni\u017c Gesualdo. Madryga\u0142 \u201eAhi, tu piangi\u201d mo\u017ce sprawi\u0107, \u017ce s\u0142uchacze pomy\u015bl\u0105, i\u017c jest to utw\u00f3r skomponowany w XX wieku. Tempo, w jakim Lacorcia pozwala sobie na przeskakiwanie mi\u0119dzy skrajnie obcymi harmoniami, jest naprawd\u0119 szokuj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

Nasz program zamykaj\u0105 trzy utwory Claudio Monteverdiego (1567\u20131643), kt\u00f3re pokazuj\u0105, jak gatunek madryga\u0142u zosta\u0142 pod jego wp\u0142ywem przeniesiony w sfer\u0119 dramatu muzycznego. Najbardziej uderzaj\u0105ce s\u0105 dwa lamenty Monteverdiego: epicki \u201eLamento d\u2019Arianna\u201d, jedyny zachowany fragment jego zaginionej opery \u201eL\u2019Arianna\u201d, kt\u00f3ry sam kompozytor zaaran\u017cowa\u0142 na pi\u0119\u0107 g\u0142os\u00f3w i basso continuo; oraz s\u0142ynne \u201eLamento della Ninfa\u201d, kt\u00f3re z \u0142atwo\u015bci\u0105 mog\u0142oby by\u0107 scen\u0105 operow\u0105 przedstawiaj\u0105c\u0105 porzucon\u0105 dziewczyn\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Co ciekawe, w 1600 roku Monteverdi spotka\u0142 si\u0119 z krytyk\u0105 ze strony teoretyka Giovanniego Artusiego, kt\u00f3ry twierdzi\u0142, \u017ce jego madryga\u0142y s\u0105 prymitywne i niezgodne z naturalnymi zasadami muzyki. Cesare Monteverdi, brat kompozytora, odpowiedzia\u0142 na ten atak, stwierdzaj\u0105c, \u017ce Monteverdi po prostu pod\u0105\u017ca\u0142 \u015bcie\u017ck\u0105 wytyczon\u0105 przez \u201eboskiego\u201d Cipriano de Rore. Twierdzi\u0142 on, \u017ce to w\u0142a\u015bnie de Rore zapocz\u0105tkowa\u0142 to nowe podej\u015bcie do muzyki: tekst i jego ekspresja dyktuj\u0105, w jaki spos\u00f3b nale\u017cy komponowa\u0107 muzyk\u0119 oraz jak ostra lub \u0142agodna powinna ona by\u0107. Poprzez ten program arty\u015bci pragn\u0105 pokaza\u0107 publiczno\u015bci, w jaki spos\u00f3b pokolenia kompozytor\u00f3w madryga\u0142\u00f3w, od de Rore\u2019a po Monteverdiego, realizowa\u0142y to wsp\u00f3lne i niezmiennie aktualne podej\u015bcie artystyczne: wyra\u017canie poezji poprzez muzyk\u0119 w spos\u00f3b jak najbardziej wierny i poruszaj\u0105cy.<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

O WYKONAWCACH<\/p>\n\n\n\n

PROFETI DELLA QUINTA<\/summary>\n

Zesp\u00f3\u0142 Profeti della Quinta zosta\u0142 za\u0142o\u017cony w regionie Galilei w Izraelu przez \u015bpiewaka i klawesynist\u0119 Elama Rotema, a swoj\u0105 siedzib\u0119 ma w Bazylei w Szwajcarii, gdzie jego cz\u0142onkowie kontynuowali studia w zakresie muzyki dawnej w Schola Cantorum Basiliensis. Koncentruj\u0105c si\u0119 na repertuarze z XVI i pocz\u0105tku XVII wieku, zesp\u00f3\u0142 d\u0105\u017cy do tworzenia \u017cywych i ekspresyjnych wykona\u0144 dla wsp\u00f3\u0142czesnej publiczno\u015bci, uwzgl\u0119dniaj\u0105c jednocze\u015bnie historyczne praktyki wykonawcze. Kolejnym celem zespo\u0142u jest wykonywanie i badanie dotychczas pomijanych utwor\u00f3w, takich jak \u201eLamentacje\u201d Emilio de\u2019 Cavalieriego (1600) oraz \u201eHashirim asher li\u2019Shlomo\u201d Salomone Rossiego (1623) \u2013 pierwsze wydanie utworu polifonicznego w j\u0119zyku hebrajskim.<\/p>\n\n\n\n

W 2011 roku zesp\u00f3\u0142 zwyci\u0119\u017cy\u0142 w konkursie York Early Music Young Artists Competition i od tego czasu wyst\u0119powa\u0142 w Europie, Izraelu, Ameryce P\u00f3\u0142nocnej, Chinach i Japonii. Wyst\u0119powa\u0142 na presti\u017cowych festiwalach i w renomowanych salach koncertowych, takich jak Oude Muziek Festival w Utrechcie, Beethovenfest w Bonn, London Festival of Baroque Music, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku oraz sala koncertowa w Szanghaju.<\/p>\n\n\n\n

Nagrania p\u0142ytowe zespo\u0142u spotykaj\u0105 si\u0119 z ciep\u0142ym przyj\u0119ciem zar\u00f3wno ze strony publiczno\u015bci, jak i krytyk\u00f3w. Nale\u017c\u0105 do nich nagrania po\u015bwi\u0119cone muzyce Salomone Rossiego (dwie p\u0142yty CD), Luzzasco Luzzaschiego, Orlando di Lasso, Claudio Monteverdiego, anonimowego kompozytora Carlo G., Phillipe\u2019a Verdelota i innych. Zesp\u00f3\u0142 Profeti della Quinta pojawia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w filmie dokumentalnym \u201eHebreo: The Search for Salomone Rossi” w re\u017cyserii Josepha Rochlitza, nakr\u0119conym w Mantui we W\u0142oszech. Zesp\u00f3\u0142 wykona\u0142 po raz pierwszy i nagra\u0142 dwa wielkoformatowe utwory skomponowane specjalnie dla zespo\u0142u przez Elama Rotema: dramat biblijny \u201eJoseph and his Brethren\u201d oraz zbi\u00f3r motet\u00f3w \u201eQuia amore langueo\u201d. Oba utwory wykorzystuj\u0105 teksty hebrajskie zaczerpni\u0119te bezpo\u015brednio z Biblii i zosta\u0142y skomponowane w j\u0119zyku muzycznym wczesnow\u0142oskiego baroku.<\/p>\n<\/details>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lamento d’Arianna – muzyka w\u0142oskiego renesansuSala Koncertowa Collegium Copernicanum UKW, ul. Kopernika 18 listopada 2026, g. 18:00 WYKONAWCYzesp\u00f3\u0142 Profeti della…<\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"page-templates\/no-sidebar-no-title.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1173","page","type-page","status-publish","hentry","no-post-thumbnail"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1173","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1173"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1173\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1353,"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1173\/revisions\/1353"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bydgoskascenabarokowa.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1173"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}