Ponad dwieście znanych nam dziś kantat Johanna Sebastiana Bacha to zaledwie wycinek twórczości z tego gatunku, która wyszła spod ręki lipskiego kantora. Zachowane dzieła są znakomitym przykładem obfitującego w symbole barokowego języka muzycznego oraz niezrównanej inwencji kompozytorskiej. Pisane przez całe życie – dają możliwość wglądu do warsztatu mistrza. Pierwotna wersja kantaty Ich habe genug BWV 82 napisana została w 1727 roku na solowy głos basowy, jednak już w 1730 lub 1731 roku Bach przepisał kantatę na sopran. Fragmenty tej kompozycji znaleźć można w Klavierbüchlein Anny Magdaleny, żony kompozytora. Wykonywała je więc najpewniej podczas prywatnych bądź publicznych występów swym czystym sopranem. Tematem utworu przeznaczonego na święto Oczyszczenia Najświętszej Marii Panny jest tęsknota za śmiercią, która dla chrześcijanina jest bramą wiodącą ku zjednoczeniu z Chrystusem.

Natomiast kantata Christ unser Herr zum Jordan kam BWV 7, napisana na Święto Jana Chrzciciela w 1724 roku, opowiada o chrzcie Chrystusa w Jordanie. W otwierającym kompozycję chórze warto zwrócić uwagę na figuracyjną grę solowych skrzypiec, kojarzącą się z falującymi wodami Jordanu. Warstwa instrumentalna ciekawie dialoguje z zaklętym w partii chóru brzmieniem tradycyjnej pieśni Marcina Lutra.

Między kantatami zabrzmi Ouverture in g minor autorstwa dalekiego krewnego lipskiego kantora – Johanna Bernharda Bacha (1676-1749). Twórca ten przez większość życia był związany z dworem książęcym w Eisenach i tamtejszym kościołem św. Jerzego. Jego znakomite kompozycje instrumentalne szybko jednak dotarły do Lipska i zostały włączone przez Johanna Sebastiana do repertuaru tamtejszego Collegium Musicum.

Marta Dziewanowska-Pachowska

Ukończyła studia wokalne w Kijowskim Konserwatorium, a następnie w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Zadebiutowała w 1992 roku na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, a cztery lata później w Théâtre des Champs-Elysées w Paryżu jako Pamina w Czarodziejskim flecie W. A. Mozarta. Występowała na prestiżowych scenach świata, wykonując ponad czterdzieści partii w operach Monteverdiego, Haendla, Mozarta, Rossiniego, Verdiego, Pucciniego, Czajkowskiego i innych. Uprawia także repertuar kameralny, oratoryjny i symfoniczny, koncertując niemal w całej Europie, USA, Kanadzie, Chinach, Japonii i Australii. Podczas recitali towarzyszy jej siostra – pianistka Natalia Pasiecznik.

Wielokrotnie występowała z czołowymi orkiestrami, m.in. Boston Symphony Orchestra, Wiener Symphoniker, Orchestre National de France, Akademie für Alte Musik Berlin, Freiburger Barockorchester i Orkiestrą XVIII wieku, współpracując z takimi dyrygentami jak F. Brüggen, R. Jacobs, Ch. Hogwood, Ph. Herreweghe, K. Penderecki czy A. Wit.

Jej dorobek fonograficzny obejmuje ponad 50 albumów CD i DVD nagranych dla wytwórni CD Accord, Harmonia Mundi, Naxos i Opus 111. Jest laureatką konkursów w s’Hertogenbosch, Helsinkach i Brukseli. W Polsce uhonorowana m.in. Paszportem „Polityki” (1997), nagrodami Fryderyk, Orfeusz festiwalu „Warszawska Jesień” (1999), Złotym Krzyżem Zasługi (2001) oraz Nagrodą im. A. Hiolskiego (2004). Dwukrotnie nominowana przez „Opernwelt” do tytułu „Najlepsza śpiewaczka sezonu”, w 2011 otrzymała Nagrodę Ministra Kultury, a rok później Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP. Obecnie jest solistką Polskiej Opery Królewskiej.

Kontratenor, absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach. Uczestnik programu Akademii Operowej Przy Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie kształcił się pod kierunkiem m.in. Olgi Pasiecznik, Izabelli Kłosińskiej, Ewy Podleś, Mariusza Kwietnia, Matthiasa Rexrotha, Eytana Pessena, Lecha Napierały, Macieja Pikulskiego, Michała Biela, Katelan Tran Terrell, Topi Lehtipuu oraz Hedwigi Fassbender. Debiutował w 2018 roku na deskach Opery Śląskiej w Bytomiu w roli Ramira La finta giardiniera W. A. Mozarta.

W sezonie z 2021-2022 wystąpił m.in.: na Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Dawnych im. Izabeli Branickiej z Orkiestrą Zespołu Muzyki Dawnej Diletto pod dyr. Anny Moniuszko wykonując Requiem in C J. A Hassego; w Teatrze Wielkim w Łodzi jako Cherubin w Wesele Figara Mozarta; w Filharmonii Zielonogórskiej oraz w Filharmonii Śląskiej w partii altowej w Mszy d-mollMozarta pod batutą Jarosława Szemeta. Współpracuje z Polską Operą Królewską, gdzie kreuje postać Eustazia w operze Rinaldo G. F Haendla, Valetta w Koronacji Poppei Claudia Monteverdiego oraz w madrygałach tego kompozytora zebranych w spektaklu Sì dolce e’l tormento. W repertuarze posiada liczne pieśni, arie operowe oraz partie solowe w dziełach oratoryjnych, jak: Weihnachtsoratorium, Magnificat, Msza h-moll, Pasja wg św. Jana, Pasja wg św. Marka, Pasja wg św. Mateusza i kantaty BWV 213 J. S. Bacha; Stabat Mater J. B. Pergolesiego, Stabat Mater A. Vivaldiego, Requiem in C J. A. Hassego i Msza koronacyjna W. A Mozarta.

Tenor, absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu oraz Programu Kształcenia Młodych Talentów Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Współpracuje z czołowymi scenami operowymi w Polsce, m.in. Teatrem Wielkim w Łodzi, Operą Wrocławską, Operą Bałtycką, Operą Podlaską, Operą Nova w Bydgoszczy oraz Polską Operą Królewską. Kreował wiele znaczących ról, takich jak Ernesto (Don Pasquale), Książę Mantui (Rigoletto), Lindoro (Włoszka w Algierze) czy Książę Ramiro (Kopciuszek). Uczestnik prestiżowego programu Young Singers Project na Festiwalu w Salzburgu, laureat licznych konkursów wokalnych w kraju i za granicą.

Dawid Biwo – bas-baryton, absolwent Warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina oraz Akademii Muzycznej w Krakowie. Laureat wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów wokalnych, od lat cieszy się uznaniem zarówno w Polsce, jak i na międzynarodowej scenie muzycznej. Jako solista współpracuje od kilku sezonów z Warszawską Operą Kameralną, gdzie współpracuje z cenionymi reżyserami oraz dyrygentami. Jego wszechstronność artystyczna przejawia się w wykonawstwie liryki wokalnej, w szczególności w przywracaniu do życia zapomnianych dzieł, które zyskują nowe życie dzięki jego interpretacjom.

Dawid Biwo jest również uznanym wykonawcą muzyki dawnej. Brał udział udział w międzynarodowych festiwalach muzyki barokowej , takich jak Utrecht Oude Muziek, Bachwoche Vienna, NewYork Baroque Fesiitwal czy Tartini Festival. Współpracuje z cenionymi orkiestrami oraz dyrygentami, w tym z takimi formacjami jak {oh} Orkiestra,Capella Cracoviensis, Il Giardino d’amore czy Arte dei Suonatori. Jego repertuar obejmuje zarówno dzieła oratoryjne, jak i kameralne oraz utwory od barokowych po współczesne.

Klawesynista i pedagog, z zamiłowania oraz zawodu związany przede wszystkim ze światem dawnej opery oraz XVII- i XVIII-wiecznej muzyki wokalno-instrumentalnej. Od czasów studenckich zafascynowany operą, swoje zamiłowanie do muzyki wokalnej rozwinął dzięki kontaktowi i współpracy z czołowymi polskimi wokalistami – Olgą Pasiecznik, Anną Radziejewską, Jadwigą Rappé oraz Arturem Stefanowiczem. Pierwsze kroki w prowadzeniu zespołów stawiał z założoną przez siebie orkiestrą instrumentów historycznych Gradus ad Parnassum, z którą zrealizował takie produkcje operowe, jak La Serva Padrona Giovanniego Battisty Pergolesiego, Il Coronazione di Poppea Claudio Monteverdiego oraz Aci, Galatea e Polifemo Georga Friedricha Haendla. Jako członek-założyciel stowarzyszenia Dramma per Musica rokrocznie bierze czynny udział w kolejnych edycjach Festiwalu Oper Barokowych w Warszawie.

W 2018 roku uzyskał stopień doktora w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina, gdzie pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Organów i Klawesynu. W warszawskiej uczelni ukończył również studia klawesynowe w klasie Aliny Ratkowskiej oraz Leszka Kędrackiego. Jest także absolwentem studiów podyplomowych w klasie Andrei Marcona w Schola Cantorum Basiliensis (Szwajcaria) oraz stypendystą programu Erasmus-Socrates, w ramach którego odbył półroczne studia pod kierunkiem Evy Marii Polerus oraz Michaela Hella w Universität für Musik und Darstellende Kunst w Grazu (Austria). Uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Jespera Christensena, Marieke Spaans i Nicholasa Parle’a. Kilkukrotnie nagradzany podczas konkursów klawesynowych, m.in. pierwszą nagrodą w I Ogólnopolskim Akademickim Konkursie Klawesynowym w Poznaniu (2009), wyróżnieniem podczas konkursu Praskiej Wiosny (Prazskie Jaro, 2017) oraz trzecią nagrodą w XVII Konkursie Klawesynowym Paola Bernardi w Bolonii (2017).

W 2018 roku objął stanowisko kierownika muzycznego Zespołu Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona. Z zespołem tym poprowadził m.in. szereg spektakli operowych (Rodelinda Georga Friedricha Händla, L’Orfeo Claudio Monteverdiego, Scene Buffe Alessandro Scarlattiego, Dido and Aeneas Henry’ego Purcella) oraz koncertów oratoryjno-kantatowych i instrumentalnych.

Zespół Instrumentów Dawnych Polskiej Opery Królewskiej Capella Regia Polona został powołany we wrześniu 2018. Repertuar zespołu obejmuje muzykę polskiego i europejskiego baroku – dzieła oratoryjno-kantatowe, opery i muzykę instrumentalną. W skład zespołu wchodzą młodzi i utalentowani instrumentaliści specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej, grający na instrumentach z epoki lub ich kopiach. Muzycy współpracują zarówno z najlepszymi polskimi, jak i zagranicznymi zespołami. Funkcję kierownika muzycznego zespołu pełni klawesynista – Krzysztof Garstka.